Mijn advies is in ieder geval: vertel het niet te snel aan je kinderen.Plan afspraken om te daten op het moment dat je je kinderen niet hebt.Neem echt de tijd om relatie met je ex goed af te ronden voor je aan een nieuwe relatie begint en wachten met seks, zodat intimiteit en seksualiteit gelijk op kunnen gaan.
Alleenstaande ouders hebben de neiging om hun kinderen te snel bij hun volwassen leven te betrekken en voelen zich 'oneerlijk' als ze niet heel snel vertellen dat ze verliefd zijn en er iemand in hun leven is. Ze vergeten echter dat daten een proces is en dat de kans bestaat dat je eerst een paar keer op iemand valt voordat je iemand ontmoet waar je echt een relatie mee wilt. En ze verliezen ook uit het oog dat kinderen er niet op zitten te wachten om het nieuwe liefje van hun ouders te leren kennen om er na een paar maanden weer afscheid van te moeten nemen. Stabiliseer daarom eerst de nieuwe relatie voor je gaat kennismaken met elkaars kinderen.

Laat ik beginnen met een belangrijke vraag: op welke date heb jij seks met mannen gehad? Het is helaas realiteit dat sommige mannen datingsites afstropen op zoek naar seksuele contacten. Wil je echt een serieuze relatie opbouwen, dan zul je veel langer moeten wachten met het hebben van seks.
Verder ben ik benieuwd hoe jij precies laat merken dat je het leuk vond. Ben je te enthousiast of misschien te claimend? Ik kan je natuurlijk aanraden om iets voorzichtiger te zijn in je uitingen. Maar omdat je al een tijdje aan het daten bent, ligt er mogelijk iets fundamentelers ten grondslag aan het probleem dat je wel mannen ontmoet, maar ze toch weer afhaken. Ik raad je daarom aan om eens een familieopstelling te doen om te kijken of je bijvoorbeeld nog gebonden bent aan een eerdere liefde en te ontdekken hoe jij je weer open kunt stellen.

Het lijkt me dat je deskundige hulp nodig hebt bij het verwerken van zo'n lange relatie met iemand waar je niet echt van op aan kon.
Bekend is dat mensen die een partner hebben met een stoornis er van alles aan doen om het gedrag van hun partner te compenseren.
Als ze dat lang doen, weten ze soms niet meer goed wat hun eigen behoeften zijn en kunnen dus ook niet meer handelen naar wat ze zelf willen en nodig hebben.
Dat kan ertoe leiden dat je de volgende keer zonder het te willen weer een partner met een psychiatrische stoornis aantrekt.
Ik heb dat al meerdere malen gezien.
Wat mij betreft kun je het beste naar een goede therapeut gaan die veel ervaring heeft met partners van mensen met psychiatrische stoornissen en mogelijk ook met familie-opstellingen.
In eerste instantie gaat het er om te rouwen over het verlies van de relatie (ik begrijp dat er ook een tijd is dat het nog goed ging) en te rouwen om de afschuwelijke tijd. Ook het onderzoeken waarom je zo lang bent gebleven en je kinderen niet hebt beschermd, kan hierin aan de orde komen.
De aandacht van begeleiding ligt er in eerste instantie in jezelf te helen en je best te doen om het contact met je kinderen te herstellen.
In tweede instantie kun je je dan openstellen voor een partner die jou kan geven wat je nodig hebt.

Als je al eerder een relatie hebt gehad, dan is de eerste sleutel voor het vinden van een nieuwe partner, het goed afronden van de oude relatie. dat valt niet altijd mee, zeker als je samen kinderen hebt, want dan blijft het ouderschap doorlopen, terwijl de liefdesrelatie over is. Overigens heb je niet altijd je partner nodig om een relatie zelf van binnen goed af te ronden. Belangrijk is dat je begint met jezelf te vergeven voor de fouten die je in deze relatie hebt gemaakt (soms neem je jezelf kwalijk dat je te lang bij iemand bent gebleven, zaken niet hebt zien aankomen, beter voor jezelf had moeten opkomen etc). Je kunt beginnen met de dingen, waarvan je vind dat je ze fout hebt gedaan op een briefje te schrijven en dat briefje te verbranden. Soms kun je je partner vergeven voor de fouten die hij/zij heeft gemaakt, is dat niet het geval, dan volstaat het om de verantwoordelijkheid daarvoor bij hem/ haar te laten.

Het zou zomaar kunnen dat jouw eigen houding en gedrag een rol spelen bij het feit dat je nog single bent. Voor het gemak ga ik er even van uit dat je al eerder een relatie hebt gehad en dat die is misgelopen. Dat heeft meestal consequenties voor je zelfvertrouwen. Je kunt aan jezelf zijn gaan twijfelen, je bijvoorbeeld afvragen waarom je niet de 'juiste hebt uitgekozen' en je kunt gekwetst zijn door je vorige partner. Om je dan te beschermen tegen volgende 'relatiepijn' trek je onbewust een scherm om rond jezelf en voorkomt daarmee dat andere mensen te dicht bij je komen. Zo'n scherm kan de vorm krijgen van een lange lijst met eisen waaraan je toekomstige partner moet voldoen. Je lijst is zo groot en lang dat alleen een sprookjesprins of prinses er aan kan voldoen. Onderzoek eens of dat bij jou het geval is.