Lentekriebels
Ineens is het er weer. Je was haast vergeten dat het bestaat. Het borrelt in je buik en kietelt zachtjes je nek. Het is overal om je heen, waar je ook kijkt. Vogels hebben nestjes, alles staat in bloei en struiken ontbotten bij het leven. De zon schijnt volop, het voorjaar lonkt.....

De geur van pas gemaaid gras doet je wegdromen naar fijne momenten en zonnige bestemmingen. De avonden worden langer; de rokjes juist korter. Dat laatste leidt wel eens tot verwarring. Mannen weten niet wat hen overkomt. Dit walhalla aan blote benen en décolletés, waar was het al die tijd? Links, rechts, overal om hen heen zien ze subtiel - en minder subtiel - vrouwelijk bloot. Hoe dan ook, ze kijken maar al te graag. Sommigen fluiten zelfs, als ze durven tenminste. Want wass will das Weib?

De vrouw van vandaag is een ingewikkelde puzzel. Ze is zelfbewust, trots en kan zich prima redden zonder man. Hij hoeft het vlees niet meer te snijden. Ze kookt vegetarisch. Op jacht gaan is al helemaal niet nodig. Overbodige onzin. Zelfs voor de opvoeding van de kinderen is hij geen noodzakelijk element meer. Ze kan het uitstekend alleen, met haar geweldige vangnet. ´Waar is hij eigenlijk nog goed voor?´ vraagt hij zich beteuterd af. En sjokt mismoedig naast haar over straat. Staat versuft naast het pashokje te wachten tot zij klaar is met haar nieuwe garderobe.

Een grote vergissing. Want diep in hun binnenste missen de dames hun stoere wederhelft. Hebben ze genoeg van de softe metrosexueel of gemiddelde sul. Achter hun glossy magazines en prachtig gelakte nagels verlangen ze naar betere tijden. Tijden vol hartstocht en verlangen. Ze dromen van woeste jagers die hen meenemen naar hun holen. Willen avontuur en tegenspel. Samen uitbundig de liefde vieren. De strijd aanbinden met dat eigenwijze heerschap. Ware passie voelen en gekend worden. Genieten van de puurheid van de echte man.

Wie de echte man is? En wat hem zo puur maakt? Hij is hoe dan ook ongrijpbaar voor de kritische psychoanalyses van de dames. Is niet bang voor zijn eigen mannelijkheid. Toont een glimp van het beest, maar koestert het laagje dat eroverheen ligt. Houdt deuren open en plaatsjes vrij om haar een plezier te doen. Dringt door tot haar kern. Vertelt haar af en toe de waarheid. Durft lief te zijn en zijn kwetsbaarheid te tonen. En vooruit, hij trekt haar nu en dan de kleren van het lijf. Een wilde heer dus eigenlijk. Prins en struikrover tegelijk. Dames, laten we eerlijk zijn, jullie weten wat ik bedoel. Dus heren, schud de gelatenheid van je af. Laat je lentekriebels vrij en geniet naar hartenlust van een liefdevol voorjaar.