|
De keizer van Japan had een volle agenda. Elke dag was gevuld met afspraken; ontelbare onderdanen kwamen op audiëntie in het grote paleis. Zijn hoofd stond bol van alle informatie en prikkels. Op zekere dag beging zijn secretaris een vergissing. De keizer werd binnengelaten in een van de grote kamers, in afwachting van de zoveelste bezoeker. Er verscheen echter niemand en de keizer bleef alleen achter in de ruimte. Een uur lang genoot hij van de stilte en de rust in de lege zaal. Intens gelukkig keek hij om zich heen. Na afloop sprak hij tot de secretaris: 'Dit was een wonderbaarlijke ontmoeting. Ik spreek mijn grote dank naar je uit.' De geschrokken secretaris slaakte een zucht van verlichting. De keizer was niet boos en zijn hoofd ging er niet af! Sterker nog, de keizer was zo verheugd dat hij de secretaris in de adelstand verhief. De meeste mensen weten dat je geen keizer hoeft te zijn om je agenda te laten vollopen met afspraken, spannende dates of andere verplichtingen. Het is nu eenmaal erg verleidelijk om je onder te dompelen in actie en beweging. Je telt mee, krijgt aandacht, je kunt je talenten inzetten en ontplooien, het streelt je ego en... je hoeft tenminste niet na te denken over jezelf! Want voor velen is de confrontatie met het eigen ik toch een wat griezelige gebeurtenis die ze liever ver van zich houden. Hun leven is als een vloerkleed: alles wat ze liever niet zien, vegen ze er snel onder in de hoop het te kunnen vergeten. Na verloop van tijd wil dat kleed nog wel eens de nodige bobbels en onregelmatigheden vertonen. En soms worden de hobbels zo groot, dat de eigenaar erover struikelt en in een crisis belandt. Dan kan-ie er niet meer omheen en zit er niet veel anders op dan eens te luisteren naar dat verborgen zelf. Het kan makkelijker. Wie bewust met zichzelf en zijn tijd omgaat, reserveert met enige regelmaat een bepaalde vorm van leegte in zijn agenda. Een boswandeling, een uurtje voor je zelf in je luie stoel of een middagje werken in de tuin kan al voldoende zijn. Zo hou je net als de keizer ruimte over voor verstilling en overdenking. Bovendien hou je feeling met jezelf en je eigen motivatie. Zo biedt de leegte je vervulling.
|